Ağalar Mikayılov (Azerbaycan - 1913)

20. yüzyıl âşıklarındandır. 1913 yılında Gürdemir bölgesinde doğmuştur. 1943 yılında âşıklığa başlamıştır. Halk şiirinin geraylı ve koşma şekillerinde çok güzel şiirler söylemiştir. Şiirlerinde bazen şehirleri, bazen güzelleri, bazen de siyasî ve içtimaî konuları işleyen âşık, Gence için yazdığı geraylısında şöyle demektedir.

Nizamini gelib gördüm,
Hörmet ile salam verdim,
Ağalar galmadı derdim,
Olmaz zavalı Gence'nin

Güzellere tutkun olan, onların işvelerine, nazlarına dayanamayan âşık güzeller için yıllarca şiir söylemiştir.

Vatan için de şiirler söyleyen Âşık Ağalar «Veten» redifli koşmasında şöyle demektedir:

Vetendir meskenim, vetendir anam,
Vetensiz demerem men de insanam,
İsterem başına durub dolanam,
Üreyim, dileyim, canım vetendir.

Aşığ Ağalar'am, mehebbet ganan,
Bir sönmez eşg ile alışıb yanan,
Soruşsalar kimdir, o gözel canan,
Deyerem ki, o cananım vetendir.

Güzelim diyenlere çatan Âşık Ağalar bir koşmasında güzeli şöyle tarif etmektedir:

Gözel odur, göyden yerden bac ala,
Hüner ile el içinde ucala,
O adam ki, ad almaya gocala,
İnan üreyine yara düşübdür.

Gözel odur, gül becere, gül dere,
Zehmetinle el, obanı güldüre,
O kesler ki hünerini bildire,
Onun yolu ilk bahara düşübdür.

Günümüz Azeri şiirinin en güçlü âşıklarından olan Ağalar klasik tarzda da şiirler söylemiştir.

Kaynak: Aşıglar, Bakü 1960, 107-114.