Aşıg Gasım (Azerbaycan - 1860)

19. yüzyıl âşıklarındandır. 1860 yılında Şamhor bölgesinin Garacaemirli köyünde doğmuş, 1919 yılında vefat etmiştir. Ustası Şemkir'li Âşık Hüseyin'dir. Kendisinden sonraki âşıklar onu da üstad âşıkların arasına dahil etmişlerdir. Halk şiirinin geraylı (8'li koşma), koşma ve tecnis, muhammes gibi şekillerinde şiirler söylemiştir. Onun kendisinden sonraki âşıklar üzerinde büyük te'siri vardır.

Yukarıda onun ustasının Şemkir'li Âşık Hüseyin olduğunu söylemiştik. O bu durumu aşağıya aldığımız dörtlükte şöyle anlatmaktadır.

Aşıg Sayad Nova, Aşıg Elesger,
Aşıg Musa, Alı, Memmedsöyün var,
Penah, Molla Cüma, Çoban, mühteser,
Söyün kimi elme dalan görmedim.

Âşık Kasım, toplum ve tabiat gibi konularda şiir söylemiştir. Bazen de bu konular iç içe işlenmiştir.

Sona kimi sığal verip teline,
Gendnen, şeger ezilibdi diline,
Ele gızlar var ki, deymez geline,
Ele gelin var ki gızdan ayrılmaz.

Sevgili ile alakalı şiirlerinde benzetmeleri oldukça başarılıdır. Onun kaşını hilale, dilini şekere, boyunu serviye benzetir.

Kaynak: Telli Saz Ustadları, Bakü 1964, 95-97