Aşıg Gehraman (Bilinmiyor - Bilinmiyor)

19. yüzyıl aşıklarındandır. Doğum ve ölüm tarihi belli değildir. 19. yüzyılın üstad aşıklarından olan Kahraman halk şiirinin geraylı, koşma, tecnis, divani gibi şekillerinde çok güzel şiirler söylemiştir.

Onun şiirlerinde, bahar ayları, ötüşen bülbüller, etrafa koku saçan nergiz, ve laleler, yaylalar, coşkun akan pınarlar, göllerde yüzen yeşilbaşlı sonalar, pınarlardan su dolduran güzelleri görürüz. Bu yönleri ile onda bir Karacaoğlan tesiri başka bir deyişle benzerliği kendisini göstermektedir.

Yukarıdaki konuların dışında, kötüler, namertler, ahlâksızlar onun sazının tellerinde hicvedilmiştir.

Canım gurban olsun merd oğlu merde,
Me'rifet dilinde kamalı serde,
Nagah bir gullugun düşse namerde,
Çalı gabana döner, başı namerdin.

Âşık Kahraman, namertlerden başka sevgiliden de şikâyet etmektedir. Onun belinin bükülmesinin tek sebebi sevgilidir.

Kahraman'ın şiirleri hecenin 8 ve 11'lisi ile söylenmiş olup adeta küçük bir destan uzunluğundadır.

Kaynak: Telli Saz Ustadları, Bakü 1964, 75-79